مۆدبّ ترین
مۆدبّ ترین
رفتار امام باقر علیه السلام با دیگران در نهایت بزرگوارى و ادب بود. ابوعبیده از ادب آن حضرت در سفر می گوید :
من رفیق راه ابو جعفر بودم. ابتدا من سوار مى شدم و سپس آن حضرت. پس چون هر دو بر پشت مَركب سوار مى شدیم، سلام مى كرد و احوال مى پرسید مانند كسى كه انگار تا این لحظه دوستش را ندیده بود و با من مصافحه (و روی بوسی) مى كرد و به هنگام پایین آمدن، پیش از من فرود مى آمد و چون هر دو قرار مى یافتیم، سلام مى داد و احوالپرسى مىكرد چنان كه گویى تازه دوستش را دیده است. پس به او عرض كردم : اى فرزند رسول خدا كارى مى كنى كه پیشینیان ما چنین نكرده اند و اگر حتّى یك بار هم این كار را بكنند، بسیار است.
امام علیه السلام فرمود : آیا نمى دانى در مصافحه چه چیزى (نهفته) است ؟ دو مۆمن كه با یكدیگر برخورد مى كنند و یكى از آنها با دیگرى مصافحه مى كند گناهان آن دو فرو مى ریزد چونان كه برگ از درخت مى ریزد و خداوند تا زمانى كه آن دو از هم جدا شوند به آن دو مى نگرد.(2)
رفتار امام باقر علیه السلام با دیگران در نهایت بزرگوارى و ادب بود. ابوعبیده از ادب آن حضرت در سفر می گوید :
من رفیق راه ابو جعفر بودم. ابتدا من سوار مى شدم و سپس آن حضرت. پس چون هر دو بر پشت مَركب سوار مى شدیم، سلام مى كرد و احوال مى پرسید مانند كسى كه انگار تا این لحظه دوستش را ندیده بود و با من مصافحه (و روی بوسی) مى كرد و به هنگام پایین آمدن، پیش از من فرود مى آمد و چون هر دو قرار مى یافتیم، سلام مى داد و احوالپرسى مىكرد چنان كه گویى تازه دوستش را دیده است. پس به او عرض كردم : اى فرزند رسول خدا كارى مى كنى كه پیشینیان ما چنین نكرده اند و اگر حتّى یك بار هم این كار را بكنند، بسیار است.
امام علیه السلام فرمود : آیا نمى دانى در مصافحه چه چیزى (نهفته) است ؟ دو مۆمن كه با یكدیگر برخورد مى كنند و یكى از آنها با دیگرى مصافحه مى كند گناهان آن دو فرو مى ریزد چونان كه برگ از درخت مى ریزد و خداوند تا زمانى كه آن دو از هم جدا شوند به آن دو مى نگرد.(2)
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم تیر ۱۳۹۲ ساعت 18:38 توسط faramarz
|